.
Polskie czy w Polsce? Różnica, która naprawdę ma znaczenie
Mówiąc o cyberbezpieczeństwie zwykle mamy na myśli zabezpieczanie się przed bezpośrednim atakiem na posiadany system w celu jego przejęcia i uzyskania nieuprawnionego dostępu do danych lub uzyskania możliwości wpływania na wykonywane przezeń działania. Mówiąc w skrócie, chcemy się zabezpieczyć przed atakiem i włamaniem do systemu z zewnątrz. Przy takim podejściu już na etapie planowania struktury naszej instalacji powinniśmy brać pod uwagę szereg czynników mających później wpływ na łatwość przełamania istniejących w systemie zabezpieczeń, głównie programowych. Stąd biorą się szyfrowane dyski, bezpieczne protokoły transmisyjne i wieloelementowe potwierdzanie dostępu. Tak, to z pewnością działa.
Dowiedz się:
Twierdza nie do zdobycia? MFA, szyfrowanie i bezpieczne protokoły
Działa, jeśli chodzi o atak z zewnątrz. Z pewnością dodatkowa autentykacja (MFA), bezpieczne kanały transmisyjne (IPsec, OpenVPN) czy szyfrowanie transmisji kluczami o wysokim stopniu bezpieczeństwa (AES-128) zwiększą bezpieczeństwo dostępu do naszego systemu. Ale, co się stanie, gdy cyberatak dokona się z wewnątrz omijając wszelkie nałożone przez nas zabezpieczenia i umożliwiając przestępcy uzyskanie dostępu z pominięciem zasieków i fos przez nas wybudowanych? Czy to możliwe? Przecież nawet jeśli nasz własny pracownik chciałby uzyskać nieuprawniony dostęp, to o ile nie ma wysokich uprawnień administracyjnych, podlegać będzie tym samym formom zabezpieczeń przy autentykacji, a przecież w końcu do kogoś zaufanie mieć powinniśmy. A więc, kto mógłby być tym przestępcą?
A jeśli zagrożenie powstaje już na etapie produkcji?
Odpowiedź jest prosta. Nieuprawniony dostęp i przełamanie wszelkich zabezpieczeń może uzyskać osoba będąca w zmowie z producentem któregoś z elementów naszego, wydawałoby się bezpiecznego, systemu. Takie zapobiegliwe pozostawienie w oprogramowaniu pokładowym produktu (firmware) tylnego wejścia (backdoor) może pozwolić osobie lub instytucji uzyskać nieuprawniony dostęp pomimo wszelkich zastosowanych zabezpieczeń. Umieszczenie w produkcie odpowiedniego kodu już podczas jego opracowywania pozwala na maksymalne ukrycie tej utajonej funkcjonalności i jest właściwie absolutnie nie do wykrycia bez specjalistycznych narzędzi i znacznego zaangażowania. Co zatem robić? Komu zaufać?
Przykrym faktem jest, że właściwie nikomu. Żadna firma nie ma bezwarunkowego potwierdzenia swojej niezależności i uczciwości w opracowywaniu swoich produktów i żadna firma nie może zaoferować całkowitego zabezpieczenia przed cyberatakami. Możliwym jest jednak minimalizowanie ryzyka i to powinno być naszym celem.
Komu można ufać? Transparentność, certyfikaty i minimalizacja ryzyka
Pewnym rozwiązaniem jest stosowanie urządzeń i programów, których kod źródłowy został upubliczniony (public domain), a powszechność zastosowań skłoniła niezliczone rzesze pasjonatów do przeanalizowania ujawnionego kodu pod względem ukrytych zagrożeń. Ale to nieczęste, gdyż może naruszać interesy producenta i wystawiać go na działania konkurencyjne. Cóż nam więc pozostaje? Jak to już napisałem wcześniej możemy jedynie minimalizować ryzyko wybierając produkty godnych zaufania firm o uznanej pozycji rynkowej, produkujące od wielu lat, znane i uznane, ale również zlokalizowane w państwach demokratycznych, o uznanym statusie. Dobrym prognostykiem korzystnego wyboru jest również potwierdzenie procesów firmy uznanymi certyfikatami związanymi z zapewnieniem jakości (ISO9001) czy też stosowanie certyfikowanego systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji (ISO/IEC 27001).
Polskie czy w Polsce? Dlaczego miejsce projektowania ma znaczenie
Wracając zatem do tytułu mojej publikacji. Nie jest istotne, gdzie produkt został zakupiony, ale bardzo istotnym jest, gdzie został zaprojektowany i wyprodukowany. Wiele dostępnych na naszym rynku produktów pochodzi z państw, których ukrytych intencji i późniejszych działań nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Coraz częściej słyszymy bowiem o przypadkach zdalnego unieruchomienia instalacji, atakach hakerskich czy też podejrzeniu możliwości transmitowania wrażliwych informacji do nieznanych odbiorców. Dobrym przykładem prewencji jest ostatni zakaz wjazdu i nawet parkowania w pobliżu obiektów wojskowych dla pojazdów pochodzących z Chin. Takie same prewencyjne działania dotknęły wielu chińskich producentów, przykładowo Huawei, DJI, Hikvision czy ZTE. To firmy o światowym zasięgu i znacznym udziale w rynku, ale podejrzane o praktyki groźne z punktu widzenia instalacji, w których zostały zastosowane ich produkty.
Bezpieczeństwo zaczyna się u producenta
Pamiętając o powyższym chce zapewnić, że wszystkie produkty Inventii są projektowane i produkowane w Polsce, a posiadane przez nas certyfikacje ISO9001:2015 i ISO/IEC27001 stanowią potwierdzenie stosowanych przy tym procesów. Gwarantujemy najwyższą jakość i najwyższe bezpieczeństwo stosowania naszych produktów, co zostało potwierdzone dziesiątkami tysięcy ich instalacji pracujących od wielu, czasem ponad 20, lat.
Świadomy wybór producenta to pierwszy firewall Twojej organizacji
Podziel się tym artykułem:
Sprawdź też inne artykuły:
Cyberbezpieczeństwo infrastruktury krytycznej – sektor wod-kan wobec NIS2
Jak dyrektywa NIS2 zmienia podejście do ochrony infrastruktury krytycznej i dlaczego sektor wod-kan staje się jednym z obszarów walki o cyberbezpieczeństwo?
Cyberbezpieczeństwo – bez haczyków i ukrytych kosztów. Co wprowadzamy już dziś?
Sprawdź, jakie realne zmiany wprowadzamy dziś, by zabezpieczać infrastrukturę krytyczną
